خانه / اخبار / بیش فعالی (قسمت سوم)

بیش فعالی (قسمت سوم)

سمپتوم ها (نشانه ها یا علایم) صرفاً جلوه رفتار نافرمانی، لجبازی، خصومت، یا ناتوانی در درک کردن تکالیف یا دستورالعمل ها نیستند.

ملاکهای تشخیص اختلال کمبود توجه بیش فعالی:

معیار A:

۱. بی توجهی:

شش سمپتوم زیر (یا تعداد بیشتر) دست کم به مدت ۶ ماه تا حدی ادامه می‌یابند که با سطح رشد ناهماهنگ هستند و بر فعالیت های اجتماعی و تحصیلی، شغلی تأثیر منفی می‌گذراند:

توجه: سمپتوم‌ها صرفاً جلوه رفتار نافرمانی، لجبازی، خصومت، یا ناتوانی در درک کردن تکالیف یا دستورالعمل‌ها نیستند. برای نوجوانان بزرگتر و بزرگسالان (۱۷ ساله و بالاتر) حداقل پنج سمپتوم(نشانه) ضروری است.

سمپتوم A:

اغلب نمی‌تواند به جزییات توجه دقیق کند یا در تکلیف درسی یا هنگام فعالیت‌های دیگر اشتباهات بی‌دقت می‌کند (مثلاً جزییات را نادیده می‌گیرد یا از دست می‌دهد، کار بی‌دقت است).

سمپتوم B:

اغلب در حفظ کردن توجه در تکالیف یا فعالیت‌های بازی مشکل دارد (مثلاً در متمرکز ماندن هنگام سخنرانی ها، گفتگوها یا روخوانی طولانی مشکل دارد).

سمپتوم C:

اغلب به نظر می‌رسد که وقتی مستقیم با او صحبت می‌شود گوش نمی‌دهد (مثلاً به نظر می‌رسد که ذهن جای دیگر است، حتی در غیاب هرگونه حواس پرتی واضح ).

سمپتوم D:

اغلب دستورالعمل ها را دنبال نمی‌کند و نمی تواند تکالیف درسی، کارهای عادی و روزمره، یا وظایف را در محل کار کامل کند (مثلاً تکالیف را شروع می کند، اما به سرعت تمرکز خود را از دست می دهد و به راحتی از موضوع منحرف می شود).

سمپتوم E:

اغلب در سازمان دادن به تکالیف و فعالیت‌ها مشکل دارد (مثلاً به سختی می‌تواند تکالیف پشت سرهم را مدیریت کند. به سختی می تواند لوازم و متعلقات را منظم نگه دارد؛ کار، آشفته و نامنظم است. مدیریت زمان نامناسب دارد، نمی‌تواند موعدها را برآورده کند).

سمپتوم F:

اغلب از پرداختن به تکالیفی که به تلاش ذهنی مداوم نیاز دارند اجتناب می‌کند، از آنها بیزار است یا مایل به انجام دادن آنها نیست (مثل تکالیف درسی یا تکالیف خانگی. در مورد توجوانان بزرگتر و بزرگسالان آماده کردن گزارشها، پر کردن فرم ها، بازبینی مقالات طولانی).

سمپتوم G:
اغلب لوازم لازم برای تکالیف و فعالیت‌ها را گم می‌کند (مثل لوازم مدرسه، مدادها، کتاب‌ها، ابزارها، کیف‌ها، کلیدها، دفترچه، عینک، تلفن‌های موبایل).

سمپتوم H:

اغلب به وسیله محرک‌های نامربوط به راحتی حواس پرت می شود (در مورد نوجوانان بزرگتر و بزرگسالان، می تواند افکارنا مربوط باشد).

سمپتوم I:

اغلب در فعالیت‌های روزمره فراموشکار است (مثل انجام دادن کارهای روزمره، پی فرمان کسی رفتن. در مورد نوجوانان بزرگتر و بزرگسالان، جواب دادن به تلفن، پرداختن صورت حساب‌ها، سر قرار حاضر شدن).

۲. بیش فعالی و تکنشگری:

شش نشانه زیر (یا تعداد بیشتر) دست کم به مدت ۶ ماه ادامه می‌یابند و سطح رشد ناهماهنگ هستند و بر فعالیت‌های اجتماعی و تحصیلی، شغلی مستقیماً تأثیر منفی می‌گذارند:

توجه: سمپتوم‌ها صرفاً جلوه رفتار نافرمانی، لجبازی، خصومت، یا ناتوانی در درک کردن تکالیف یا دستورالعمل‌ها نیستند. برای نوجوانان بزرگتر و بزرگسالان (۱۷ ساله و بالاتر) حداقل پنج سمپتوم(نشانه) ضروری است.

سمپتوم A:

اغلب دست‌ها و پاها بی‌قرارند و در صندلی خود وول می‌خورد.

سمپتوم B:

در موقعیت‌هایی که نشستن انتظار می‌رود، اغلب صندلی خود را ترک می‌کند (مثلاً محل خود را در کلاسی، اداره یا محل کار دیگر یا موقعیت‌های دیگری که باقی ماندن در محل ضرورت دارد، ترک می کند).

سمپتوم C:

اغلب در موقعیت‌های نامناسب، می دود یا از چیزها بالا می‌رود (توجه: در نوجوانانی بزرگسالان، ممکن است به احساسی بی‌قراری محدود باشد).

سمپتوم D:

اغلب نمی‌تواند ساکت بازی کند یا به فعالیت‌های اوقات فراغت بپردازد.

سمپتوم E:

اغلب “در حال جنب و جوش” است، طوری عمل می کند گویی “موتوری او را به حرکت وامی‌دارد” (مثلاً نمی‌تواند برای مدت طولانی آرام باشد یا از آرام بودن ناراحت است، مثل زمانی که در رستوران یا جلسات است و ممکن است دیگران احساس کنند که او بی قرار است یا به سختی می‌توان پا به پای او رفت).

سمپتوم F:

اغلب بیش از اندازه صحبت می‌کند.

سمپتوم G:

اغلب قبل از اینکه سوالی کامل شده باشد پاسخ را از دهان می‌پراند (مثلاً جملات افراد را کامل می‌کند، نمی‌تواند در گفتگو منتظر نوبت بماند).

سمپتوم H:

اغلب منتظر نوبت ماندن برایش دشوار است (مثلاً زمانی که در صف منتظر است).

سمپتوم I:
اغلب مزاحم دیگران می‌شود (برای مثال، وسط گفتگوها، بازی‌ها، یا فعالیت‌ها می پرد. ممکن است از لوازم دیگران بدون اجازه گرفتن استفاده کند. در مورد نوجوانان و بزرگسالان ممکن است مزاحم کار دیگران شود).

معیار B:
چند نشانه بی توجهی یا بیش فعالی ـ تکنشگری قبل از ۱۲ سالگی وجود دارد.

معیار ‌C:
دلیل روشنی وجود دارد مبنی بر اینکه نشانه ها در عملکرد اجتماعی تحصیلی یا شعلی اختلال ایجاد می کنند یا کیفیت آن را کاهش می دهند.

معیار D:
نشانه‌ها منحصراً در طول دوره اسکیزوفرنی یا اختلال روانپریشی دیگر روی نمی‌دهند و اختلال روانی دیگری (مثل اختلال خلقی، اختلال اضطرابی، اختلال شخصیت، مسمومیت یا ترک مواد) آنها را بهتر توجیه نمی‌کند.

 

ناهنجاری در مغز مبتلایان بهADHD (بیش فعالی و نقص توجه)

در مطلب قبل در مورد ملاکهای تشخیصی اختلال کمبود توجه بیش فعالی و دانش آموزان بیش‌فعال صحبت کردیم، اکنون ناهنجاری در مغز این دانش آموزان را بررسی می کنیم.تصویر برداری مغز MRI از مغز افراد مبتلا به ADHD نشان می دهد که بین مغز آنها و مغز افراد سالم تفاوت های بسیار مهمی وجود دارد.مغز دانش آموزان مبتلا به ADHD “کوچکتر” از مغز دانش‌آموزان سالم است. مغز این کودکان به طور متوسط ۳/۲ درصد کوچکتر است و مناطقی که بیشتر از همه کم حجم هستند عبارتند از قطعات پیشانی، گیجگاهی، آهیانه‌ای، پس‌سری، کورتکس پیشانی، گره‌های پایه و مخچه. همچنین کم بودن حجم “کورتکس” پیشانی پیش‌بینی کننده‌ی عملکرد ضعیف در آزمون دقت و نیز در تکالیفی است که در آن‌ها باید از بعضی رفتارها بازداری به عمل آید.

منطقه‌ی دیگری از مغز که با سمپتوم های ADHD ارتباط دارد مخچه است. در ADHD، مخچه نمی‌تواند در بعضی مدارهای مغز تأثیر مطلوب بگذارد، مدارهایی که در انتخاب، اقدام، و انجام‌دادن واکنش های حرکتی و شناختی پیچیده نقش دارند. بنابراین به آسانی می‌توان تصور کرد که مشکل در این مدارها چگونه باعث اختلال در برنامه ریزی و انجام دادن رفتار می‌شود.

featured_mitch-blunt-ted-adhd-final1

همچنین ببینید

جشن میلاد حضرت مهدی (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف)

مراسم کوچکی به شادمانی روز نیمه‌ی شعبان در سالن مدرسه، برگزار شد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *